Lichamelijk gaat het wel

Margreet Blaas

Zuchtend hing ze haar jas op.

‘Kopje koffie?’ vroeg ik terwijl ik de kopjes vulde.

Ze ging omslachtig zitten en roerde een meegebracht zoetje door haar koffie.

‘Hoe gaat het met je?’ vroeg ik.

‘Nou,’ zei ze. ‘Ik heb haar gisteren verteld dat mijn nee er ook mag zijn.’

‘En hoe voel je je nu?’ vroeg ik.

Ze keek me aan.

‘Nou,’ begon ze. ‘Lichamelijk gaat het wel. Maar fysiek, hè.’